nefreti sevgiden daha cok severim cunku nefretin sahtesi olmaz...

bir gun beni animsarsan eger, once bir gulumse gulucukle an adimi, beni seven bir cocuktu de, ve sonra seni ne cok sevdigimi ogrenememis olmanin acisiyla esef et!

senden nefret ediyorum, beni ve benimle ilgili herseyi gecmisi, anilari bir kalemde silebilirsin. uzak dur benden.

anlamiyor, anlamiyorsun, ne kadar sevdigimi hissedemiyorsun, her saniye seninle yasadigimi bilmiyorsun, seni cok sevdigimi bilmiyor, anlamiyor, hissetmiyorsun. bu yuzden senden nefret ediyorum.

nefret ediyorum bu hayattan, cunku bana sensiz gecirecegim gunleri hatirlatiyor ve; nefret ediyorum yasamaktan. cunku bu dunyada sensiz yasayamayacagimi hatirlatiyor.

ne olurdu kanimin damarlarimda deli aktigi zaman karsima cikmasaydin ne olur bunu bana yapmasaydin ne olurdu sanki serefsizligini sonra belli etseydin... ne olurdu?

nefret ediyorum senden o yalanci gozlerinden, o seytan ruhlu gozlerinden nefret ediyorum. zaten o degilmi beni bu hallere koyan o degilmi beni en derinden yikan! o degilmi senden nefret ettiren.

bu gece ruyama gior gizlice. beni simsiki sar, op kokla iyice, son kez isyanlar savur kufret... ve sonra cekgit kahrolasi hayatimdan sinsice.

ben ki senin icin dunyalari yakacaktim, sen tutup beni yaktin. nefretimsin!

cikarsinlar seni satisa, bir lira verene lanet olsun!